نظرسنجی
شما تا چه اندازه با این نظر موافق هستید که گروه های شبه نظامی مانند حرکت اسلامی ازبکستان بر اثر رویدادهای اخیر تضعیف شده اند؟
عکس هفته
مشتریان در اداره پست عمومی پیشاور روز 6 فوریه تمبرهای یادبود اعجوبه رایانه، ارفع کریم که روز 14 ژانویه در سن 16 سالگی بر اثر صرع درگذشت را خریداری ...
-
خسارات مادی جنگ (01:21)
گزارش های ویژه
محبوبترین مقالات
دیدگاه های خوانندگان
نکاتی چند پیرامون جوانان افغانی
نگاهی به تاریخ گذشتۀ افغانستان، جنگ های تحمیلی را به یاد می آورد. بدبختانه در این جنگ ها بیشتر جوانان بودند که قربانی می شدند. افغانستان در طول این سال ها دچار زیان های مادی و معنوی فراوانی شده و نیروهای انسانی فراوانی را نیز از دست داده است.
سید احسان الدین طاهری
2009-10-31
نگاهی به تاریخ گذشتۀ افغانستان، جنگ های تحمیلی را به یاد می آورد. بدبختانه در این جنگ ها بیشتر جوانان بودند که قربانی می شدند. افغانستان در طول این سال ها دچار زیان های مادی و معنوی فراوانی شده و نیروهای انسانی فراوانی را نیز از دست داده است.
-
به قلم خوانندگان
-
سید احسان الدین طاهری
پس از کودتای سال 1979 و آمدن نیروهای شوروی به افغانستان، مردم بیچاره به دو دسته تقسیم شدند. یک دسته در زیر چتر حکومت کمونیست ها به زندگی خود ادامه دادند و دستۀ دیگر در صفوف مقاومت و جهاد ایستادند و در نتیجه، این دو دسته بر ضد یکدیگر جنگیدند. در سال های جهاد بیش از دو میلیون تن از مردم قربانی شدند که بیشتر آنها را جوانان تشکیل می دادند.
اکنون اگر ما نگاهی بیاندازیم، می بینیم که جوانان این کشور هنوز هم از حقوق خود، از جمله تحصیل، بی بهره اند. بیشتر جوانان 25 تا 35 ساله بی سواد هستند. سن ایشان هم دیگر اجازه نمی دهد که تحصیل کنند؛ چرا که بیشتر آنها مشکلات اقتصادی داشته و مسئولیت خانه را بر دوش دارند.
در این 30 سال جنگ میان مجاهدین و کمونیست ها، در عرصۀ آموزش و پرورش هیچ کاری انجام نشد. جوانان ما بازیچۀ دسته بندی های سیاسی گوناگون شده اند. پس از سرنگونی طالبان نیز جوانان مشکلات فراوان دارند که یکی از آنها نداشتن سیستم یکپارچۀ آموزشی می باشد و هم اکنون بیشتر جوانان از آن بی بهره مانده اند.
اگر شرایط آموزش های حرفه ای، که اکنون می تواند آن جوانانی که از آموزش اساسی بی بهره شده اند را نجات دهد، برای آنها مساعد نشود، جوانان بیکار مانده و ناچار می شوند تا به ولگردی، جنگ، خودکشی، استفاده از مواد مخدر، و قاچاق روی آورند.
در دورۀ هشت سالۀ حکومت کنونی، بیشتر جوانان با دشواری های بسیاری رو به رو گردیده اند و دولت هم برای ایشان کاری نمی کند. اگر جوانی با یکی از دولتمردان کشور و یا مسئولان نهادهای غیر دولتی ارتباط داشته باشد، همیشه کارش رو به راه است؛ چرا که در همۀ امور کشوری این سرزمین، روابط بر ضوابط برتری دارد. این مشکل که فراروی جوانان قرار دارد، نه تنها در دولت، بلکه در نهادهای داخلی و خارجی غیر دولتی نیز وجود دارد و حضور آن از دفاتر دولتی نیز آشکارتر است.
گفته می شود که سازمان ها و اداراتی تشکیل گردیده اند که گویا در عرصۀ کار با جوانان انجام وظیفه می نمایند. اما سازمان ها و نهادهای جوانان و گروه های دیگر سیاسی نیز به خاطر عملی کردن اهداف خود، جوانان را به شیوه های گوناگون به کار می گیرند و در حالت هایی نیز جوانان قربانی سیاست های بد آنها می شوند.
اما جوانان دیگر نمی خواهند قربانی شوند و استفاده های بی مورد از آنها صورت گیرد. آنها به آموزش و پرورش نیاز دارند. گفته می شود که بیش از هفتاد درصد جوان ها، اعم از دختر و پسر، بی سواد و یا کم سواد هستند و بدون داشتن آینده ای روشن، زندگی را سپری می نمایند. جوانان عزیز از بیکاری و مشکلات اقتصادی رنج برده و اگر دولت و نهادهای پشتیبانی کننده از جوانان، گامی برای بهتر ساختن زندگی آنها برندارند، آنها نیز ناچار می گردند که راه های نادرست را برگزیده و وضعیت جامعه را بد و اذهان عمومی را آشفته سازند.
افزون بر گفته های بالا، ما در افغانستان اتحادیه های جوانان داریم. این سازمان ها هم، به مانند دیگر سازمان ها، تنها شعار می دهند و عمل نمی کنند. متاسفانه این سازمان ها هم تنها و تنها برای جمع کردن پول، کار می کنند و نه برای بهزیستی جوانان.
از آنجا که بیشتر این نهادها و سازمان های دولتی و غیر دولتی برای جوانان کاری نمی کنند، من باز هم از دولتمردان و سازمان های مسئول در امور جوانان خواهش می کنم که برای نسل جوان افغانستان کار کنند و برای ایشان زمینۀ آموزش و پرورش و کار را به صورت شایسته ای فراهم کنند. با آموزش و یادگیری بار دیگر ضوابط بر روابط حاکم گردیده و ما کشوری سربلند با آینده ای درخشان خواهیم داشت.
یادداشت سردبیر: دیدگاه های ارائه شده از سوی خوانندگان ما لزوماً بازگو کنندۀ دیدگاه های سایت آسیای میانه آنلاین نیستند.
دیدگاه خود را بفرستید ( شیوه نامۀ بیان دیدگاه ها )
دیدگاه های خوانندگان
پیام شخصی :اگر کوشش ریاد بالای درس وتحصیل بالائی جوانان شود که زمان از مکتب فارغ میشوند و به دانشگاه راه یافته نمیتوانند جوانان بیکار مانده و ناچار می شوند تا به ولگردی، جنگ، خودکشی، استفاده از مواد مخدر، و قاچاق روی آورند. تشکر
بله دوست عزیز این چنین است به امید موفقیت جوانان افغان
من كاملا موافقم به گفته هاي شما اما : ما جوانان نبايد گل سياست مداران را به خوريم
زمان آن رسیده که برای بهبود وضعیت مردم افغانستان اقدامی صورت بگیرد. آنها دروغگو هستند. باید تدابیر امنیتی در مرز افغانستان و پاکستان تشدید شود تا پاکستان نجات یابد. بیش از سه میلیون افغانی در پاکستان باید وادار به بازگشت به افغانستان گردند تا صلح در پاکستان تضمین گردد.
وضعیت در کشور ما بسیار بد است.
وقتی شما اشاره کردید که من کسی هستم که 100 درصد حاصل جنگ را دریافت کرده ام، بسیار از شما تقدیر کردم. پس ما نمی توانیم دانشگاه را تمام کنیم و من دانشجوی دانشکده مهندسی عمران بودم. در طی رژیم طالبان، دوست داشتم که به شما بگویم آنچه که نوشته اید بسیار کمتر از آن چیزهایی است که در طی 30 سال آخر جنگ اتفاق افتاده اند.
من هم به همه شما فریختگان افغان مفخرم و امید دارم که این مقالات را در سایت ها هرچه بیشتر میتوانید گسترش دهید زیرا ما شاهید زیاد از جوان هستیم که با تاسف آنها را بحیث ابزار سیاسی استفاده میکند . بگونه مثال آقای طاهری امید که شما خلا ها را بسهم همه جوانان غیور ملت ستم دیده ای ما برسانید با احرمت وافت آرین جرسی (رهبر فدایان جوان افغان)
من از تمام دوستان خود که نظراتشان درباره مسائل افغانستان را ارائه کردند، سپاسگزارم. این واقعیت است که مردم افغانستان از روز نخست با مشکلات روبرو بوده اند؛ اما هیچکس نگران زندگی آنها نیست. همۀ سازمان های بشردوستانه برای پشتیبانی از مردم و ایجاد تسهیلات برای مردم در سایر نواحی کمک می کنند؛ اما هیچ کاری برای بهبود و کامیابی مردم افغان انجام نمی دهند. من پیشنهاد می کنم که با هم متحد شویم و سکویی برای بحث درباره مسائل افغانستان و تدوین راه حل های مشخص برای مشکلات آنها ایجاد کنیم.
من کاملا با دوستم موافق هستم. این واقعیت دارد که جوانان افغانستان فاقد تحصیلات هستند و برنامه ای هم برای آموزش آنها وجود ندارد. جوانان به عنوان نقطه قوت ملل دیگر در نظر گرفته می شوند، اما آیا جوانان افغانستان هم چنین هستند؟! من فکر نمی کنم؛ زیرا جزئی ناچیز از بودجه به آموزش جوانان اختصاص داده می شود. جوانان ما کاملا محروم از نیازهای اساسی هستند. ما قربانیان فقر و جهل هستیم. میلیاردها دلار برای سلاح های کشتار جمعی اختصاص داده می شود، اما جزئی بسیار اندک برای آینده جوانان تخصیص می یابد.
ما تا کنون نتوانستیم درافغانستان وحدت نظر یا درک مشترک از منافع ملی افغانستان ارائه نماییم و این اسیب ریشه تمام فعالیت های امید بر انگیز را می سوزاند، هنوز که هنوز است تفکر مادر یا خاستگاه فکری با قاعده وسیع در میان جوانان افغانستان وجود ندارد سوای آنانکه قربانی نبود زمینه های لازم اند تحصیل کرده گان افغانستان هنوز نمیدانند که چگونه راه رفتن بسوی ملت شدن را طی کنند و یا چگونه از ابتلای بزرگ انسجام ملی موفق بدر آیند. بیداد های تاریخی، رسوم فرسوده، و نبود زمینه های مشارکت واقعی جوانان و فعالیت بیمار گونه رهبران قومی دست به دست هم داده و واژه یی جوان را در قاموس سیاسی این کشور نسل گیچ و آواره گان فکری تعریف کرده است. بنابرین باید راههای ایجاد همدلی و همزبانی و ارائه یک درک مشترک از تاریخ و واقیعیت های این سرزمین را در میان جوانان جستجو نمود و جوانان ما باید جانی را جانی بشناسند ولو از تبار و ایل خود شان هم باشد
افغانستان در وضعيت بسياري بدي به سر برده و هيچ توجه اي به قشر جوان اين كشور نميشود و همه جوانان اين كشور در وضيعت بدي از لحاظ كار بسر برده و همگي بيكار و بي سرنوشت ميباشند. كه در اين زمينه حكومتداران ما اصلا توجه نكرده و صرف به فكر هوا هوي خود ميباشند و در ضمن كساني كه از وضيعت بهتري بر خوردار اند قدرت و اختيار و پستهاي دولتي از آن خودشان است با آنكه از لحاظ تحصيلي بسيار به يك درجه ضعيفي ميباشند و عينا پارلمان كشور نيز فاسد و كارهاي خلافي را انجام داده بخاطر اينكه در دوره بعدي نيز قدرت را بگيرند به گروه فرصت طلب يكجا شده و تمام كارهاي خلاف آنها را انجام ميدهند چرا؟ بخاطريكه به آنها راي داده تا باشد در دوره بعدي نيز برنده شوند. اميد به انروزيكه اين جنايتكاران و دزدان غارتگر به سزاي اعمال شان برسند و عدالت و مساوات زنده شده و افغانستان قوي و قدرتمند داشته باشيم و اين كسيفان جنايتكار از بين بروند. تشكر.
قدرت های بزرگ باید دست از بازی جنگی بردارند.
مردم افغان نیاز به کمک دارند چون چیزی جز جنگ ندیده اند. آنها نیاز به صلح دارند.
این واقعیت دلنشینی است.