پشتون ها کفش های سنتی را ترجیح می دهند

پیشاور - رازق خان در مغازه جدید ساپلی فروشی در سوپرمارکت خیبر در نزدیکی بازار سدار را باز می کند و از فروشنده می خواهد که مدل های جدید خود را به او نشان دهند.

فروشنده چند جفت کفش را بر روی پیشخوان قرار می دهد و رازق آنها را امتحان می کند و در نهایت می گوید "این یکی خوب به نظر می رسد." سپس قیمت را می پرسد.

رازق 28 ساله کارگری با درآمد روزانه 400 روپیه (4.70 دلار) است. اما او بیشتر به این دلیل یک جفت ساپلی می خواهد که عید در هفته دوم سپتامبر فرا می رسد و همچنین این کفش ها دوام بیشتری دارند.

ساپلی (یا کفش های پشتون) یک سنت دیرینه در پشتون بوده است. مورخان در رابطه با زمان ورود اولین ساپلی به بازار اختلاف دارند. ساپلی چرمی وقتی که با شلوار و کمیز پوشیده شود، یک لباس سنتی کامل پشتون را تشکیل می دهد.

خواجه مختار احمد 66 ساله مدیر یک فروشگاه کفش های اسمارت در بازار سدار در ناحیه اردوگاهی پیشاور از محبوبیت این کفش ها سخن می گوید. وی گفت که "فقرا بدنبال ساپلی هستند؛ زیرا دست دوز هستند و دوام بیشتری دارند."

رازق با این گفته موافق است. کارگران ناحیه سربند در خارج پیشاور گفتند که "ما فقرا ساپلی را بدین دلیل دوست داریم که آنها خیلی کار می کنند و شما فقط باید مراقب باشید که آن را خشک نگهدارید."

چارسده که ناحیه ای غنی از فرهنگ پشتون در شمال پیشاور است، بخاطر ساپلی معروف است. در دهه های 1970 و 1980 داشتن کفش های ساخت چارسده معرف به " ساپلی چارسدواله" یک مد بود.

چگونگی ساخت ساپلی از آن پس به دیگر شهرها گسترش یافت. اکنون پیشاور، مردان و بانو برای هنر ساخت ساپلی معروف هستند.

خواجه گفت "هر جا که پشتون ها زندگی می کنند، شما مغازه های ساپلی را پیدا خواهید کرد. پشتون ها بدون ساپلی نمی توانند زندگی کنند."

وی با تاسف گفت که نسل جوان از سنن نیاکانشان دور می شوند.

خواجه گفت "نسل جدید بجای ساپلی شروع به استفاده از چکمه ها کرده است. و این دلیل افت 40 درصدی فروش ساپلی است."

با این حال در بازدیدی از نمک مندی در مرکز شهر قدیمی، جان گل 60 ساله مالک نیو رویال چاپال میکر گفت که "این کفش هنوز بخشی مهم از فرهنگ پشتون است. شما می توانید ببینید که کارگران در هر مغازه بازار مشغول ساخت حداکثر تعداد ممکن کفش های ساپلی هستند."

با نزدیک شدن عید، تعداد خریداران هم افزایش می یابد.

طاهر نادین از فروشگاه های بزرگ جالی در میان انبوهی از مشتریان گفت که "مراسم عید خریداران بیشتری را به همراه می آورد و ما در هیچ ماه دیگری از سال چنین کسب و کاری نداریم."

طاهر که خانواده اش چهار نسل است کسب و کار کفش دارند، گفت "من فکر نمی کنم که چکمه ها جایگزین فرهنگ ساچلی شوند. تا زمانی که پشتون ها زنده هستند، فرهنگ ساپلی ادامه خواهد یافت."

ساپلی کفش محبوب پشتونها بویژه در بهار و تابستان باقی می ماند. با این وجود، ساپلی در زمستان پاها را گرم نگه نمی دارد.

و نور شهزاد یک مغازه جدید ساپلی را در سوپر مارکت خیبر باز می کند.

وی با رد نظر خواجه درباره این که چکمه ها فروش ساپلی را کم کرده اند، گفت "نه، چه کسی گفته است که پشتون ها از ساپلی فاصله گرفته اند؟ آنها هنوز این کفش را بسیار دوست دارند."

دلایل اقتصادی هم در موفقیت کسب و کار ساپلی نقش دارند. یک جفت ساپلی 500 تا 1,000 روپیه (5.90 تا 11 دلار) قیمت دارند؛ در حالی که چکمه های 1,500 تا 4,000 روپیه (17 تا 47 دلار) قیمت دارند.

نور رازی را برملا ساخت که ساپلی ساخته شده از پوست شتر "دوام بیشتری" دارد. "پوست شتر سفت و محکم است. اگر ساپلی را دور از آب نگهدارید، می توانید پنج سال از آن استفاده کنید."

نور 400,000 روپیه (4,761 دلار) برای تغییر کارش از فروش خودرو به تجارت کفش در زادگاهش لاتامبر در ناحیه کاراک جنوبی سرمایه گذاری کرده است.

"من امیدوار هستم که سرمایه گذاری که انجام داده ام به من کمک کند که در ماه ها و سال های پیش رو کسب و کار خوبی داشته باشم."

جهان زیب خان یک تولیدکننده تالک شو در مرکز تلویزیون دولتی پیشاور گفت که "این فرهنگ ما است و پشتون ها به فرهنگ ساپلی پایبند خواهند بود."