سیل های پاکستان منجر به مشکلات روانی شده اند

پیشاور - یک پزشک در پایگاه پزشکی نوشهره پس از دیدن تاریخچه بیماری یکی از بیماران سر خود را تکان می دهد، سپس داروهای آرام بخش و ضد افسردگی تجویز می کند.

دکتر زبیر علی، روانشناس اردوگاه امدادی روستای کاندارو در نوشهره، به آسیای میانه آنلاین گفت: «این خانم پس از اینکه پسرش را در سیل های اخیر از دست داده است، دچار ضربه روحی شدید شده است."

جمیله بی بی 55 ساله گفت که پسرش قدیر که مکانیک بوده است، در روز 28 ژوئیه به مغازه خود در نزدیکی رودخانه کابل رفته است و هرگز برنگشته است. اکنون او فقط عکس پسرش را دارد.

او گفت که پیش از این دو پسر از چهار پسر خود را در تصادف جاده ای از دست داده بود.

او در حالی که اشک می ریخت گفت: «تنها پسری که برایم مانده است از زمان تولد فلج بود و در سن 20 سالگی هنوز می خزد.»

علی گفت که شصت بیمار در اردوگاه که علائم استرس بعد از ضربه روحی را داشته اند به درمان دارویی همچنین روانشناختی نیاز داشتند.

سازمان بهداشت جهانی که رهبری تلاش های امداد پزشکی در نواحی سیل زده را بر عهده دارد می گوید که پس از 3.2 میلیون مشاوره ای که تاکنون انجام شده است مشخص شده است که 745,000 بیمار از نظر روانی آسیب دیده اند.

دکتر جاوید شاه، از سازمان بهداشت جهانی، گفت: «ما از تیم های پزشکی می خواهیم هنگام معاینه بیماران مشکلات روانی را نیز در نظر بگیرند؛ چرا که بیشتر بیماران مستعد افسردگی و اضطراب ناشی از دست دادن عزیزان و اموال خود هستند.»

سازمان بهداشت جهانی پیشنهاد می کند با افراد آواره کار شد تا مشکلات روحی مزمن آنها حل شود.

دکتر جاوید اقبال در بیمارستان بیماری های روانی سرحد یک موج 65 درصدی از بیماران در بخش سرپایی را ثبت کرده است.

او گفت: «برخی از افراد پیر نیز نیاز به بستری شدن داشتند؛ چون آنها با چندین مشکل در سلامتی خود مواجه بودند.»او گفت که مشکلاتی که این بیماران با آنها مواجه هستند علاوه بر امدادرسانی پزشکی نیازمند پشتیبانی قوی خانواده و جامعه است.

پروفسور سید محمد سلطان، رئیس بخش روانی بیمارستان آموزشی خیبر، گفت که زنان بیشترین آسیب را از بیماری های روانی می بینند؛ چون آنها زندگی اجتماعی خود را نیز از دست می دهند.

سلطان که همچنین رییس بخش خیبر پختونخوا جامعه روانشناسان پاکستان است گفت: «زنانی که عادت داشته اند در خانه بمانند الان در چادر یا مدارس هستند و زمان دشواری را سپری می کنند.»

او گفت: «من یک دختر نوجوان را در مدرسه ای در پیشاور دیدن که چهار روز نخوابیده بود؛ چون پدر و مادرش و دو برادرش را از دست داده بود. او همه این مدت را گریه کرده بود.» این دختر تحت درمان قرار دارد تا تراژدی برایش تکرار نشود که او در 28 ژوئیه زمانی شاهدش بود که سیل خانه ایشان را در چارصده خیبر پختونخوا با خود برد.

دکتر میان افتخار حسین، فرد هماهنگ کننده جامعه روانشناسان پاکستان در تلاش های امدادرسانی سیل، گفت که پایگاه های رایگان روانشناسی در بیمارستان های نوشهره، چارصده و پابی ایجاد شده است.

او گفت: «روانشناسان بالینی و روانکاوان بیماران را در این پایگاه ها معاینه می کنند. ما همچنین در حال برنامه ریزی برای آگاهی دادن به مردن در مورد شرایط بهداشت روانی آسیب دیدگان هستم و از عموم مردم خواهیم خواست تا با این افراد همدردی کنند.»

حسین گفت "یک کشاورز 55 ساله اهل سوات در اثر خراب شدن محصول، خانه و دیگر اموالش بشدت آشفته شده بود و علائم اختلال فشار پس از آسیب روحی را داشت. همین فرد برای گرفتن اقلام امدادی تردید داشت چون ... او در همه عمرش صدقه داده بود و اکنون یک شبه به یک صدقه بگیر تبدیل شده بود."

پروفسور لوبنا حسن، رئیس جامعه متخصصان زنان و مامایی پاکستان، گفت که پنجاه درصد از زنان علائم استرس، افسردگی و ضربه روحی را نشان می دهند.

او گفت: «ما تاکنون 2,200 زن باردار را در نواحی سیل زده معاینه کرده ایم. همه این زنان به حمایت روانی نیاز دارند؛ در غیر این صورت بچه های آنها آسیب خواهند دید. زنان باردار در طی دوران حمل باید خوشحال نگه داشته شوند تا بچه های طبیعی به دنیا بیاورند.»

لوبنا به پزشکان توصیه کرد که بیماران زن را به طور خصوصی معاینه کنند. او گفت که انجام رسم پاکستانی معاینه زنان توسط پزشک زن برای حفظ حرمت این بیماران در اردوگاه های امدادی دشوارتر است.

دکتر صابر خان، یک متخصص زنان و زایمان در بیمارستان لیدی ریدنیگ، گفت که کودکان نیز از آسیب روحی رنج می برند که در اثر از دست دادن والدین و اقوامشان ایجاد شده است.

او گفت: «من یک کودک را دیدم که می ترسید بخوابد؛ چون اغلب خواب می دید که سیل برادر بزرگش را با خود می برد.» علاوه بر آن کودکان دسترسی به محل بازی و خیابان هایی را از دست داده اند که در آنجاها زندگی می کردند.

دکتر فیاض علی یک متخصص بهداشت عمومی به آسیای میانه آنلاین گفت که سازمان بهداشت جهانی گزارش می دهد که 10 درصد از پاکستانی ها از مشکلات روانی رنج می برند؛ سیل احتمالا به این تعداد افزوده است.

او گفت: «ما طرح های کوتاه و بلندمدت برای شناسایی بیماران و حمایت از آنها در دست داریم. مشکلات مربوط به بهداشت روانی را می توان از طریق یک رویکرد اجتماعی حل کرد.»