ورزش پاکستان قربانی دیگر شبه نظامیان است

پیشاور - دو بمب گذاری همزمان روز 11 ژوئیه در کامپالا، اوگاندا چند روز بعد در استادیوم ورزشی قیوم طنین انداز شد. مقامات دو بار تاکنون بازی های ملی را به علت نگرانی های امنیتی پس از خشونت های مرتبط با طالبان به تعویق انداخته اند.

رضوان خان ورزشکار وزنه بردار گفت: «شبه نظامی گری آسیب جبران ناپذیری به ورزش های کشور وارد کرده است. شغل ورزشی طولانی مدت نیست و اگر شما رقابت های ورزشی سطح ملی یا بین المللی را به مدت طولانی از دست بدهید، چطور می توانید زمان از دست رفته را باز گردانید؟ هرگز نمی توانید.»

خان ماه ها صرف آماده سازی خود برای بازی های ملی کرده است که برگزاری آن اکنون برای دسامبر 2010 برنامه ریزی شده است. این بازی ها از ابتدا قرار بود در ماه نوامبر 2009 برگزار شوند. او پس از تلاش برای بلند کردن یک وزنه 90 کیلوگرمی گفت: «من سخت تمرین می کنم تا مدال طلا را بدست آورم.»

در بمب گذاری های کامپالا بیش از 70 نفر کشته شدند. همه این افراد تماشاچیان مسابقه نهایی اسپانیا-هلند بودند. گروه شبه نظامی الشهاب که تحت تاثیر القاعده در سومالی است مسئولیت این حمله را برعهده گرفته است.

شبه نظامی گری مرتبط با طالبان از زمانی که در سال 2007 از مرزهای وزیرستان پا فراتر گذاشت ورزش های پاکستان را نابود کرد. این حملات پاکستان را به سرزمین عاری از ورزشکار تبدیل کرد چرا که هیچ تیم خارجی نمی خواست در پاکستان بازی کند.

تیم ها همچنین استخدام مربیان خارجی را در چنین شرایطی تقریباً غیر ممکن می دانستند. مقامات فدراسیون جودو پاکستان می کوشند تا تصمیم بگیرند که چطور رقابت های سال آینده جودو جنوب آسیا را در پاکستان بدون مربی خارجی آماده کنند.

محمد مسعود دبیرکل این فدراسیون گفت: «هیچ مربی خارجی از ترس حملات شبه نظامیان آمادگی حضور در کشور را ندارد.»

او گفت: «ما به همه تیم های جنوب آسیا دعوتنامه فرستاده ایم. آنها همه می گویند که خواهند آمد اما همان زمان بطور مداوم در مورد وضعیت امنیتی سوال می کنند.»

تیم های ورزشی خارجی فهرست بلندی از حملات تروریستی به رویدادهای ورزشی پاکستان جهت مرور دارند. در 1 ژانویه زمانی که یک بمب گذار انتحاری وسیله نقلیه ورزشی بمب گذاری شده خود را در طی یک مسابقه در لکی مروات منفجر کرد چند تن از بازیکنان والیبال نیز از جمله 100 نفر کشته های این حادثه بودند.

زمانی که مردان مسلح شروع به تیراندازی به اتوبوس بازیکنان کریکت سریلانکا در روز روشن در 3 مارس 2009 در لاهور کردند این بازیکنان بسختی توانستند جان سالم بدر ببرند. شش پلیس در واکنش به این حمله کشته شدند. تیم سریلانکا تور پاکستان خود را رها کرد و رفت.

در 11 نوامبر 2008 پیشاور از یک خونریزی بزرگ جان سالم بدر برد. در آن روز یک بمب گذار انتحاری تنها توانست تا چهار نفر را در بیرون استادیوم قیوم بکشد. برگزارکنندگان گفتند که اگر او توانسته بود از درب استادیوم عبور کند میزان تلفات می توانست بسیار بیشتر از این باشد چرا که هواداران بسیار زیادی مشغول تماشای مسابقه اختتامیه سومین دوره بازیهای درون استانی در این استادیوم بودند.

ورزشکاران، هواداران و سازمان دهندگان به یک اندازه تحت تاثیر دو تاخیر بوجود آمده در برگزاری بازی های ملی قرار گرفته اند.

زمانی که اتحادیه المپیک پاکستان در ماه مارس تصمیم گرفت که بازی ها را برای بار دوم به تاخیر بیاندازد یک بازیکن زن بدمینتون با چشم گریان در تلویزیون گفت: «دوباره شبه نظامیان بازی های ما را چپاول کردند.» تاخیر بلند مدت ساکنان پیشاور و خیبر پختونخوا را از بدست آوردن فرصت برای نمایش دادن این مرکز استان محروم کرده است.

ذوالفقار علی بوت دبیرکل اتحادیه المپیک خیبر پختونخوا که میزبان بازیهای ملی است گفت "ورزش به معنای صلح است. حملات به مسابقات ورزشی توسط شبه نظامیان نشان داد که قلب آنها با صلح مخالف است. ما از طریق ورزش صلح را ترویج می کنیم. ... ما قطعا روزی این بازیها را برگزار خواهیم کرد".

وقار معروف یک مبلغ ورزشی مستقر در پیشاور گفت چند سال طول می کشد تا ورزش پاکستان ترمیم شود.

او به آسیای میانه آنلاین گفت: «ما می توانیم بسیاری از خسارت های اقتصادی را جبران کنیم اما اگر شبه نظامی گری بطور دائمی از بین برود جبران خسارت های ورزشی چند سال طول خواهد کشید. ما نمی دانیم چه مدت شبه نظامی گری به اثر گذاری بر ورزش در سطح ملی ادامه خواهد داد.»

مناطق قبیله ای در امتداد مرز با افغانستان عموماً تجهیزات ورزشی کمی دارند. روزنامه نگاران قبیله ای می گویند که آنهایی که وجود دارند اکنون برای اهداف مختلفی بجز ورزش استفاده می شوند یا خالی رها شده اند. برای مثال، استادیوم های در خار و میرانشاه سال ها است که خالی مانده اند.

روزنامه نگاران به آسیای میانه آنلاین گفتند: «چندین سال است که هیچ فعالیت ورزشی در هیچ کدام از این ورزشگاه ها صورت نگرفته است.»