فروش قبر به تجارت فقرای بلوچ تبدیل شده است

کویته، پاکستان - وقتی حبیب الله به بازار می رود، نمی خواهد چیزی بخرد - او می خواهد یک محصول جدید بفروشد: قبر از پیش کنده شده و آماده.

او می گوید: "رزرو کردن قبر پیش از زمان نیاز خیلی ارزانتر از قبرهایی است که (در زمان نیاز) خریداری می شوند".

حبیب الله گفت: "هر روز، من بیشتر وقت خود را صرف ... (تلاش) برای فروختن قبر و متقاعد کردن مردمی می کنم که مرده دارند ... تا از ما قبر بخرند".

اقدام به خرید قبر در اکثر کشورها امر تازه ای نیست، اما در پاکستان، که قبر همیشه رایگان بوده است و توسط بستگان فرد متوفی حفر می شده است، تجارت تازه ای است.

امرار معاش در یک منطقه عقب مانده که فرصت های شغلی کمی دارد، دلیل ظهور این تجارت جدید است. دلیل دیگر آن کمبود قبرستان رایگان است.

حبیب الله 45 ساله که یک فروشنده در یک قبرستان در نزدیکی بهوسا مندی، یک منطقه روستایی از توابع کویته است، گفت: "من ماهیانه 4,000 روپیه (48 دلار) درآمد دارم و اگر (اضافه) کار کنم، صاحب قبرستان به من بیشتر پول می دهد".

حبیب الله گفت که پیش از اینکه قبرکن شود، مدت زیادی دنبال کار می گشته است. او گفت: "اگرچه درآمد من خیلی کم است و با این شغل من هزینه های خانه ام را به سختی پوشش می دهم، اما فکر می کنم که این کار بهتر از بیکاری است".

امان الله 55 ساله، که صاحب یک قبرستان محلی است و قطعات قبر می فروشد، به آسیای میانه آنلاین گفت که قبرکن ها دو دسته هستند: آنهایی که قبر حفر می کنند و دستمزد روزانه از صاحب زمین می گیرند و یا آنهایی که در قبرستان های مختلفی که دارند پیشتر قبر حفر کرده اند و اکنون می کوشند تا آن قبرها را بفروشند.

برخی از قبرها تنها چاله هایی بر روی زمین هستند؛ در حالی که برخی دیگر با سیمان و بتون پوشانده شده اند.

امان الله گفت: "قبرهای خاکی ارزان هستند. (آن) قبرهایی که با بتون ساخته شوند، قیمت های بالاتر و شکل های مختلف (روی زمین) دارند".

در کویته، با افزایش جمعیت، هزینه قبر هم بالا رفته است. اما این تورم به معنی پرداخت پول بیشتر به قبرکن ها نیست.

شوکت 62 ساله که یک قبرکن روزمزد در چند قبرستان است به آسیای میانه آنلاین گفت: "دو سه روز طول می کشد تا من یک قبر بکنم و هر روز 250 روپیه (3 دلار) دستمزد می گیرم... الان که پیرتر شده ام، کندن قبر هر روز برای من دشوار است. اما هیچ کار دیگری برایم پیدا نمی شود".

او در پاسخ به اینکه هزینه هر قبر چقدر است، گفت: "قبر خاکی در حدود 10,000 روپیه (118 دلار) است، اما اگر قبر بتونی باشد ... تا جایی که من می دانم ... در حدود 15,000 تا 18,000 روپیه (177 تا 213 دلار) است".

این هزینه کمی بالا است؛ چون قیمت خرید در کویته شامل یک شکل محافظت هم می شود. در غیر این صورت "مافیای زمین" مشهور بر روی قبرستان ها ساختمان می سازد و بازماندگان دیگر نمی توانند برای فاتحه خواندن سر قبر عزیزانشان بروند. صاحبان قبرستان که قبر می فروشند، می توانند هزینه نگهبانانی را بپردازند که از زمین آنها محافظت می کنند.

چون فروش قبر یک تجارت جدید در کویته است، مقامات هنوز هیچ محدودیتی برای آن قائل نشده اند. آنها به این صنعت به چشم یک منبع شغلی و راه حلی برای کمبود عمومی فضای دفن در سراسر منطقه نگاه می کنند.

عبدالنظیر 35 ساله، که صاحب قبرستان است، گفت: "مردم از خدمات ما استقبال می کنند؛ چون ما یک محیط امن را تضمین می کنیم و اکنون هم این تجارت در حال توسعه است".

او گفت: "من به عنوان شهروند بلوچستان از کل وضعیت در این استان آگاهی دارم". او با اطمینان دادن به مردم که این مکان همچنان مقدس باقی خواهد ماند گفت: "من بعد از بررسی تصمیم گرفتم این کار را آغاز کنم؛ چون زمین دارم و همه این زمین های اینجا فروش نمی رود".

چند ماه پیش، دولت شهر چند اعلامیه برای افرادی که مشغول به این کار هستند صادر کرد، اما پس از آن دیگر اقدامی صورت نگرفته است.

رزی کاهن، فرماندار پیشین شهرک زرقون در کویته، گفت: "چند دهه است که در بلوچستان مردم محلی، به ویژه توسط رهبران سیاسی، از حقوق اساسی خود محروم شده اند". وی افزود: "اقدام علیه کسانی که در این کار هستند صورت نگرفته است؛ چون به بعد انسانی قضیه فکر می شود".