فرمانده طالبان سلاح خود را زمین گذاشته و در شمال افغانستان از دولت حمایت می کند
فرمانده پیشین می گوید که شبه نظامیان مردم بی گناه را می کشند.
نوشته عبدالهادی حیران
2010-05-20
کابل - یک فرمانده طالبان به نام ملا عبدالله، که به (ملا ملنگ) نیز معروف است، در 19 مه با تحویل دادن سلاح های بزرگ و کوچک خود و محکوم کردن خشونت در استان خشونت زده کندوز افغانستان، به روند صلح دولت پیوست.
به گفته مقامات محلی، ملا عبدالله فرماندهی حداقل 25 مبارز را بر عهده داشته است که همگی آنها به روند صلح دولت پیوسته اند. مقامات محلی به آسیای میانه آنلاین گفتند که پنج تن از نیروهای او به تازگی در یکی از عملیات های نیروهای ائتلافی کشته شده اند.
ملا عبدالله در یک مراسم رسمی در کندوز به رسانه ها گفت که او در نواحی امام صاحب و گل تپه در این استان با نیروهای دولتی مبارزه می کرده است، اما به تازگی بر سر کشته شدن مردم بیگناه به اسم جاسوسی با شبه نظامیان اختلاف پیدا کرده بوده است.
او گفت: «من فکر کردم طالبان برای دفاع از کشور و مردم مبارزه می کند؛ اما فهمیدم که آنها مردم بیگناه را به قتل می رسانند؛ من چندین بار به آنها هشدار دادم که از کشتن غیر نظامی ها اجتناب کنند، اما آنها توجهی نکردند و به ارعاب مردم ادامه دادند. بیشتر اوقات آنها روستائیان بیگناه را جاسوس می نامند و آنها را با بی رحمی می کشند. من این را نمی خواهم. لذا من تصمیم گرفتم که آنها را تقبیح کنم و یک زندگی صلح آمیز را انتخاب کردم.»
کندوز یکی از استان های مهم استراتژیک در شمال افغانستان است و در ماه های گذشته با افزایش شورش طالبان مواجه شده است.
در آغاز این هفته نیروهای افغان و بین المللی 35 مبارز طالبان از جمله چند ازبک و پاکستانی را در عملیاتی در گل تپه کشتند.
در حالی که ملا عبدالله طالبان را بابت کشتن روستائیان بی گناه محکوم کرده است، یک مقام ارشد در استان غزنی در جنوب شرقی این کشور گفت که شورشیان به این کار در ناحیه آنها ادامه می دهند.
خیل باز شیرازی، یک افسر ارشد پلیس در این استان، به آسیای میانه آنلاین گفت: «شورشیان یک دانشجو را روز چهارشنبه در خلیل الرحمان به همراه یکی از سکنه غزنی به جرم جاسوسی کشتند. این هفته، طالبان هفت روستایی بیگناه را به همین جرم کشته است. آنها همچنین یک آموزگار دبیرستان سلطان شهاب الدین قوری در غزنی را نیز ربودند.»
در دیگر خشونت های 19 مه، طالبان یک سناتور سابق در استان بلخ در شمال افغانستان را کشتند. ساکنان محلی گفتند که محمد ابراهیم در طی رژیم ظاهر شاه سناتور بود، اما به تازگی در مزار شریف زندگی و کشاورزی می کرد.
منابع گفتند که ابراهیم چند روز پیش از روستایش در ناحیه شولقار دیدن کرده است تا سری به زمینهایش بزند و شبه نظامیان در طی شب به او حمله کرده و او را کشته اند.












دیدگاه خود را بفرستید ( شیوه نامۀ بیان دیدگاه ها )
دیدگاه های خوانندگان
اگر ارتش آمریکا از افغانستان خارج نشود، من فکر می کنم که حق با طالبان است.
بدشانسی برای...
ما هرگز به مارهای طالبان اعتماد نمی کنیم و به آنها در طی حمله روشیان پناه نمی دهیم. آنها ما را نیش می زنند و پاکستانی های بی گناه را می کشند، آنها برای استفاده از قطره های فلج اطفال در بیمارستان ها بمب گذاری می کنند. آنها حیوان هستند.
shoma adras me ko em to eak kar mekonad adras shoma bama be te ta sha koor zenda bshea koda ha pez salam
طالبان باید شریف باشند و هرگز به نواحی پاکستان حمله نکنند. این خبر خوبی است که آنها در افغانستان تسلیم می شوند.
مردم افغان من عاشق شما هستم.
پروردگار!
من می خواهم چیزی در رابطه با دولت جدید کرزای بگویم: او به مردم افغان گفت که صلح را می آورد، اما تا الان ما در انتظار صلح هستیم، اگر کرزای راست می گوید، واقعا صلح را بیاورد و اگر نادرست می گوید، چرا به مردم افغانستان قول می دهد؟!
طالبان هرگز سلاحش را زمین نمی گذارد.
در خبر: تسلیم شدن مردان غیرمسلح به دولت نشانه ای خوب برای صلح است، من بازگشت مردم به ولایاتشان برای چشیدن زندگی صلحجویانه در کنار خانواده و اقوامشان را خوشامد می گویم. برگردیم سراغ جنتلمن فوق: نه مردم خوب، بلکه این مردان بسیار بد که می خواهند با کرزای ملاقات کنند که فقط به او بگویند که می خواهد به افغانستان خدمت کنند؛ من به شما توصیه می کنم به ارتش، پلیس یا یکی از نیروهای امنیتی ملحق شوید، این بهترین و پرافتخارترین راه برای خدمت به کشورش است، نیازی به دیدن کرزای نیست و من باور نمی کنم که این برای کرزای امکان پذیر باشد که تک تک افراد کشور را ببیند، همه ما چیزی برای گفتن به کرزای داریم، اما درخواست ملاقلات رو در رو با کرزای ایده خوبی نیست.
بله، ما می بینیم که مردم بیگناه زندگی خود را در حملات مرگبار طالبان از دست می دهند، بنابراین مردم الان می خواهند که این حملات پایان یابند.
من خان هستم و در پاکستان زندگی می کنم. من خیلی فقیر هستم.
مردم خوبی نیستند. این ها مردان بسیار بدی هستند.!
کرزای صاحب، من می خواهم با شما ملاقات کنم، من کشورم را دوست دارم، من کشورم را بسیار دوست دارم، من یک دانش آموز هستم و فقط 16 سال دارم. من می خواهم برای کشورم کار کنم؛ لطفا ایمیل مرا قبول کنید!