شیوع بیماری سل مقاوم در برابر دارو، در روستاهای قرقیزستان

اوش، قرقیزستان - یک واحد جدید 50 تخت خوابی در مرکز مبارزه با سل منطقه اوش گشایش یافته است تا به درمان بیمارانی بپردازد که به سل مقاوم در برابر دارو مبتلا هستند. این تنها بیمارستان در جنوب قرقیزستان است که به درمان این بیماری می پردازد.

این تجهیزات در حال درمان 220 بیمار است که برخی از آنها از مناطق مجاور مراجعه کرده اند. بنا به گفته آنجلینا آدلر مسئول ساخت و بازسازی این مرکز، تجهیز کردن مجدد آزمایشگاه این مرکز هزینه ای بالغ بر 900,000 سوم قرقیز (20,134 دلار آمریکا) داشته است.

گلناره ساقین بایوا یک پرستار ارشد [این مرکز] گفت: «از آنجا که قطعی برق در جنوب قرقیزستان مکرر اتفاق می افتد، تامین برق و آب مورد نیاز آزمایشگاه ما باید دائمی و بدون قطعی باشد. این کار مادر را قادر می سازد تا موارد سل را به موقع تشخیص داده و نمونه های آزمایشی را بررسی کنیم که از مناطق مختلف دریافت می کنیم که شیوع سل در آنها زیاد است.»

اما یک متخصص سل که نخواست نامش فاش شود گفت که سرانه این مرکز برای هزینه غذا 87.5 سوم قرقیز (1.95 دلار) در روز و دارو 52 سوم قرقیز (1.16 دلار) در روز است که برای برآوردن نیازها کافی نیست.

او گفت: «به بیماران لازم است داروی ضد سل به همراه داروهای دیگر داده شود تا بیماری درمان شود؛ ما همچنین باید اطمینان حاصل کنیم که بیماران سل (مقاوم در برابر دارو)، به ویژه آنهایی که در زندان هستند، خوب تغذیه شوند.»

ماتکاسیم ایسکولوف 42 ساله اهل روستای دور افتاده منطقه آلای در اوش یکی از بیماران این مرکز است.

ایسکولوف گفت: «سال پیش من از زندان آزاد شدم و چون پول نداشتم دیگر دارو نخوردم. وقتی برای درمان به بیمارستان مرکز منطقه ای گولچا مراجعه کردم آنها به من تعدادی قرص دادند که کمکی نکرد.»

وضعیت ایسکولوف بدتر می شود و متخصصان سلی محلی او را برای درمان به اوش معرفی می کنند. پزشکان بیماری او را سل مقاوم در برابر دارو تشخیص داده اند.

گالینا لیخودد، معاون مرکز مبارزه با سل در اوش، گفت: «با آزمایشگاه جدید بوسازی شده که در حال فعالیت است، بررسی نمونه های آزمایش سل بهتر شده است و اکنون خدمات تشخیص و درمان برای تعداد بیشتری از بیماران مبتلا به سل (مقاوم در برابر دارو) مهیا شده است.»

او گفت که نمونه های آزمایش از همه کلینیک های سل در سراسر جنوب قرقیزستان به آزمایشگاه آنها ارسال می شود؛ چون آنها قادر به شناسایی ویروس سل مقاوم در برابر دارو نیستند. لیخودد گفت که درمان بیماری سل مقاوم در برابر دارو دشوار است و این خطر وجود دارد که بیمار هرگز درمان نشود.

ایسکولوف اکنون تأسف می خورد که چرا زودتر به پزشک مراجعه نکرده است. او گفت: «من می ترسم خانواده ام - زنم و سه بچه ام - را آلوده کرده باشم. من تنها بعد از اینکه سرفه های خیلی شدید و خونریزی داشتم به مرکز منطقه ای مراجعه کردم. اکنون اقوام من هم باید از نظر ابتلا معاینه شوند والا من هرگز خودم را نخواهم بخشید.»

گگام پطروسیان فرستاده پزشکی در هیات صلیب سرخ جهانی در قرقیزستان به آسیای میانه آنلاین گفت: «بیماران مبتلا به سل (مقاوم در برابر دارو) باید شش تا هفت قرص در یک دوز دارویی دریافت کنند و این دوره درمان را مدت طولانی ادامه دهند.»

به گفته آوتاندیل علیشروف، رئیس مرکز سل ریوی ملی، رایجترین درمان بیماری سل مقاوم در برابر دارو «اوفلوکساسین» است. قیمت این شربت 300 سوم قرقیز (6.69 دلار) برای یک دوره درمان دو ساله یک بیمار است. داروهای دیگر هزینه ای بالغ بر 9,000 تا 13,000 دلار در سال دارند و صندوق جهانی مبارزه با ایدز، سل و مالاریا و دیگر سازمان های بین المللی مشترکاً به آن کمک می کنند.

پطروسیان گفت که صلیب سرخ نگران است که بسیاری از زندانیان آزاد شده بدون تکمیل کردن مراحل درمانی خود به زندگی عادی باز می گردند.

او گفت: «بنابراین، ما فکر می کنیم تقویت روابط میان سیستم کیفری و برنامه سل ملی وزارت بهداشت قرقیز اهمیت دارد که قبلاً منجر به نوسازی آزمایشگاه اوش شده است.» در حدود 350 نفر (5 درصد) از مجموع 7,500 زندانی در قرقیزستان به سل مبتلا هستند.

داریگل اسرائیلوا، یک پزشک تجهیزات بازداشت موقت شماره 5 به آسیای میانه آنلاین گفت: «در حال حاضر، ما با 11 نوع سل از جمله سل مقاوم در برابر دارو سر و کار داریم. به آنها غذاهای بسیار مقوی شامل گوشت، تخم مرغ، شیر و شکر داده می شود.»

به گفته وی، عدم تغذیه خوب زندانیان پس از آزادی سلامتی آنها را به شدت تحت تاثیر قرار می دهد. علاوه بر آن، آنهایی که آزاد می شوند به ندرت مورد توجه مناسب قرار می گیرند.

رحیمه گاینازاروا، نماینده صلیب سرخ در اوش، گفت: «ما تلاش کرده ایم بیماران مبتلا به سل (مقاوم در برابر دارو) که بیرون از زندان هستند را ثبت نام کرده و تحت نظارت قرار دهیم.» این گروه 40 نفر را در اوش تحت نظارت دارد و به آنها غذا و دارو می دهد.

در منطق چوی، مجتمع ویژه شماره 27 برای زندانیان مبتلا به سل مقاوم در برابر دارو است. لیخودد گفت اطلاعات نشان می دهد که شیوع سل در منطقه اوش از 142.7 مورد در هر 100,000 نفر سکنه در سال 2000 به 101.3 مورد در هر 100,000 نفر در 2009 کاهش یافته است و اختصاص بودجه برای درمان مستمر سل رو به افزایش بوده است.

لیخودد گفت که منطقه اوش مراکز درمان سل دیگری نیز دارد - یک بیمارستان 30 تخت خوابی در گولچه، یک بیمارستان 80 تخت خوابی دیگر در کاراسو و یک کلینیک کودکان 150 تخت خوابی. مراکز محلی بیمارستان هایی دارند که می تواند سل معمولی را درمان کند اما در مورد نوع مقاوم در برابر دارو کمکی نمی توانند بکنند.

5,335 بیمار ثبت نام شده در سراسر کشور ثبت شده اند که 3,111 تن از آنها در بیمارستان بستری هستند. از 1,290 نفری که مبتلا به بیماری مقاوم در برابر دارو هستند 97 نفر در زندان بسر می برند. بر اساس سرویس خبری وزارت بهداشت، تعداد ابتلا به سل که در سال 2009 تشخیص داده شده است کمتر از 1 درصد از سال 2008 است.

پطروسیان گفت که قرقیزستان از نظر شیوع ابتلا به نوع مقاوم سل در رده بیستم جهان قرار دارد. این بیماری بیشتر زندانیان و فقرا را آزار می دهد.

در حالی که قرقیزستان در مبارزه با سل پیشرفت هایی داشته است، پایگاه اطلاع رسانی آنلاین سازمان بهداشت جهانی می گوید شیوع سل در سال کشور در سال 2007 به عنوان آخرین سال ثبت شده در این سازمان 121 مورد در هر 100,000 نفر بوده است. آن سطح و میزان 101.3 مورد در هر 100,000 نفر سال 2009 منطقه اوش دو برابر 50 مورد در هر 100,000 نفری هستند که سازمان بهداشت جهانی آن را به عنوان سطح شیوع همه گیری بیماری می شناسد.