تعداد مبارزان ازبک در پاکستان مشخص نیست
جنبش اسلامی ازبکستان در مناطق قبیله ای مورد استقبال قرار نگرفته است و تعداد کمی عضو جدید جذب کرده است
نوشتۀ رحیم الله یوسفزی
2010-02-26
پیشاور، پاکستان - در عرض چند سال، شبه نظامیان ازبک به دلیل وحشیگری و تعصب مشهور شده اند. افرادی که به دست آنها ربوده شده اند، داستانه ای وحشتناکی از وحشیگری آنها بازگو می کنند.
این مبارزان که نمی توانند به ازبکستان بازگردند و از بقا در یک مکان خارجی نومید شده اند با اغلب فرماندهان شبه نظامی تندرو پاکستانی متحد شد اند تا در مناطق قبیله ای بمانند. اما حتی این کار نیز خطرناک است.
اطلاعات درباره شبه نظامیان ازبک که در مناطق قبیله ای پاکستان مخفی شده اند چنان فاقد جزئیات است که مقامات هنوز تایید نکرده اند که آیا طاهر یولداش، رهبر جنبش اسلامی ازبکستان، چندین ماه پیش در اثر یک حمله هوایی در وزیرستان جنوبی کشته شده است یا خیر.
این حمله که ممکن است باعث کشته شدن یولداش 43 ساله شده باشد در 27 ماه اوت روی داد و دقیقا 22 روز پس از آن بود که بیت الله محسود، بنیان گذار جنبش غیرقانونی تحریک طالبان پاکستان، در طی یک حمله مشابه در وزیرستان جنوبی کشته شد.
مقامات امنیتی پاکستانی در ماه اکتبر گفتند که یولداش که عموما شبه نظامیان به او «قاری فاروق» می گویند، در حمله ماه اوت کشته شده است. با این حال، منابع قبیله ای در وزیرستان جنوبی در آن زمان گفتند که یولداش و نور اسلام فرمانده طالبان پاکستان زخمی شده اند. این منابع گفتند که نور از زخمهایش جان سالم به در برده است، اما هیچ اطلاعات دقیقی درباره سرنوشت یولداش وجود ندارد.
حتی تعداد شبه نظامیان ازبک که در منطقه مرزی افغانستان و پاکستان فعال هستند مشخص نیست. سراج الدین طالبوف از سرویس ازبک بی بی سی در مقاله ای در اکتبر 2009 گفته است که برآوردها نشان می دهد تعداد شبه نظامیان ازبک در پاکستان بین 500 تا 5,000 نفر است. مقامات ارتشی و امنیتی پاکستان تعداد آنها را از چند صد نفر تا چند هزار نفر ذکر می کنند. منابع قبیله ای در وزیرستان جنوبی و شمالی - دو مکانی که ازبک ها بیشتر در آنجاها به سر می برند - معتقد هستند که تعداد آنها 500 تا 600 نفر است.
ژنرال اشفق پرویز کیانی، فرمانده ارتش پاکستان، بدون توجه به تعداد ازبک ها گفته است که مبارزان ازبک «یک ظرفیت ناشناخته هستند که هر گاه تصمیم بگیرند به هر کدام از فرماندهان شبه نظامی محلی بپیوندند تعادل قدرت را به نفع آنها تغییر می دهند.»
این سخن او می تواند درست باشد؛ چون شرایط همیشه رهبری جنبش اسلامی ازبکستان را مجبور می کند تا به دنبال اتحاد با دیگر گروه های رادیکال شامل القاعده، طالبان افغان و جهادی های پاکستانی فعال در تعدادی از سازمان های شبه نظامی و فرقه ای تبعیدی باشد. اما ازبک ها همچنین معروف به خراب کردن پل های پشت سر و ایجاد دشمن در مناطقی هستند که در آنجا مخفی شده اند.
گفته می شود که مبارزان ازبک برای حذف رهبران قبائل در وزیرستان جنوبی و شمالی، باجور و دیگر مناطق قبیله ای با شبه نظامیان محلی متحد می شوند تا کنترل مخالفان را به دست طالبان بدهند و یک پیام به قبائل طرفدار دولت و دشمن طالبان بفرستند که ممکن است به همین سرنوشت دچار شوند. آمارها مختلف هستند، اما چند صد ریش سفید قبیله ای کشته شده اند و مابقی به عنوان بخشی از استراتژی خود ساکت مانده اند.
اما همه قبائل وجود ازبک ها را تحمل نکرده اند. قبیله وزیر احمدزی در وزیرستان جنوبی که زمانی متحد جنبش اسلامی ازبکستان بود تحمل آنها را از دست داده است. این قبیله یک لشکر به فرماندهی مولوی نظیر از طالبان پاکستان برای بیرون کردن شبه نظامیان ازبک ایجاد کرد. نیروهای امنیتی پاکستان نیر با سلاح و پول به مردان نظیر کمک کردند و ازبک ها مجبور شدند تا به قسمت هایی از منطقه وزیرستان جنوبی بروند که قبیله محسود در آنجا ساکن است.
برخی ازبکها به دنبال پناهنده شدن در میرعلی واقع در وزیرستان شمالی بوده اند که جایی است که خانواده های ازبک تحت حفاظت شبه نظامیان قبیله ای پاکستانی قرار دارند. در نتیجه آن، گزارش ها از میرعلی حاکی از آن است که مردم محلی خواستار بیرون رفتن ازبک ها از منطقه هستند، اما نتوانسته اند آنها را بیرون کنند. مردان قبیله ای منطقه شکایت کرده اند که شبه نظامیان ازبک برای جوامعی خطرناک هستند که از فرمان آنها سرپیچی کنند.
یک روحانی اهل روستای کانیگورام در وزیرستان جنوبی که نخواست نامش فاش شود، به یاد دارد که پیش حمله نیروهای امنیتی پاکستان در اکتبر 2009، تعدادی از ازبک ها در مناطق نزدیک محل سکونت او زندگی می کرده اند. به آنها گفته شده است که به مسجد محلی نروند، این کار باعث شده است که مسجد هدف شبه نظامیان قرار بگیرد.
جنبش اسلامی ازبکستان در سال 1996 در ازبکستان تشکیل شده است. پایگاه های آنها در دره فرغانه قرار داشت. هدف آن براندازی رژیم اسلام کریموف، رئیس جمهور ازبک، است که یک کمونیست قدیمی است که با چنگال آهنی بر ازبکستان حکمرانی می کند. آنها همچنین به پیشبرد قانون اسلامی در این کشور فکر می کنند.
سخت گیری دولت کریموف طرفداران جنبش اسلامی ازبکستان را مجبور به فرار و پناه گرفتن در خارج از ازبکستان در میانۀ دهه 1990 کرد. تا ماه اوت سال 1998، زمانی که طالبان کنترل بیش از 90 درصد از افغانستان را در دست داشتند، جنبش اسلامی ازبکستان چندین اردوگاه در استان های شمالی این کشور ایجاد کرد.
جنبش اسلامی ازبکستان در دسامبر 2001 در افغانستان خسارت های زیادی دید. گفته می شود جمعه نمنگانی رهبر این جنبش که از 89-1987 به عنوان بخشی از اشغال افغانستان توسط شوروی علیه مجاهدین افغان مبارزه می کرده است کشته شده است.
یولداشوف جایگزین او شد و ازبک ها تحت رهبری وی پس از فروپاشی رژیم طالبان جایگاه مقدسی در مناطق قبیله ای پاکستان رسیدند. ازبک ها و شبه نظامیان چندین کشور دیگر در اوائل 2002 پس از فروپاشی رژیم طالبان از افغانستان فرار کرده و به مناطق مرزی پاکستان پناهنده شدند.
مردم محلی می گویند که ازبک ها بر خلاف اتباع عرب در بین قبائل پشتون ساکت زندگی نمی کنند. مردم محلی شکایت می کنند که ازبک ها می کوشیدند تا خود را به میزبان های ایشان تحمیل کنند و علیه هر کسی که از آنها انتقاد کند از زور استفاده می کنند. ازبک ها به آدم ربایی و کشتن ریش سفیدان قبائل و سربریدن و دیگر شکل های شکنجه در منطقه متهم شده اند.
عملیات ارتش پاکستان در مناطق قبیله ای و حملات موشکی باعث تضعیف شبه نظامیان از جمله جنبش اسلامی ازبکستان شده است. شبه نظامیان خارجی در حال فرار هستند و به دنبال پناهگاه های جدید و حتی با جسارت وارد مناطق شهری پاکستان شده اند تا از مرگ و دستگیری اجتناب کنند. جنبش اسلامی ازبکستان پیوندهای قوی خود را با القاعده و طالبان افغان و پاکستان حفظ کرده است. اما دیگر استخدام نیروهای جدید از ازبکستان انجام نمی دهد.
استفاده جنبش اسلامی ازبکستان از خشونت به عنوان یک عقیده می تواند یک دلیل نپیوستن مردم به این جنبش باشد. ناتوانی گروه برای انجام عملیات در ازبکستان به دلیل اقدامات شدید امنیتی از طرف دولت کریموف ظرفیت این گروه را برای تقابل با مردم و جذب نیرو محدود کرده است.
رهبری جنبش اسلامی ازبکستان فاصله زیادی با ازبکستان دارد و در مناطق قبیله ای پاکستان است و لذا یک بازیگر حاشیه ای در سیاست های ازبکستان محسوب می شود، ولی با نبود جایگزین های اساسی دموکراتیک در سیستم حکومتی کریموف، جنبش اسلامی ازبکستان برای دولت این کشور تهدید است.
این گروه با تغییر نام به حزب اسلامی ترکستان در ژوئن 2001 و آوردن اتباع دیگر کشورهای آسیای میانه در رده های خود کوشیده است تا دامنه نفوذ خود را توسعه دهد. با این حال، به نظر می رسد که ظرفیت جنبش اسلامی ازبکستان به عنوان یک جایگزین اسلامی برای رژیم کریموف کاهش یافته است.
رحیم الله یوسفزی، یک روزنامه نگار ساکن پیشاور است. او ویراستار محلی روزنامه انگلیسی زبان «نیوز اینترنشنال» در پیشاور و تحلیلگر ارشد تلویزیون «ژئونیوز» است. او همچنین خبرنگار سرویس های پشتو و اردو بی بی سی در استان سرحد شمال غربی است. او به عنوان متخصص امور افغانستان و مناطق فدرال قبیله ای پاکستان با اسامه بن لادن و ملا محمد عمر رهبر طالبان مصاحبه کرده است. او به خاطر پیشرفت های خود مدال های ستاره امتیاز و تمقه امتیاز که امتیازات سوم و چهارم شهروندی پاکستان محسوب می شوند را از دولت این کشور دریافت کرده است.













دیدگاه خود را بفرستید ( شیوه نامۀ بیان دیدگاه ها )
دیدگاه های خوانندگان
من یک ازبک هستم و به ازبک بودن خود می بالم. ازبک هایی که در پاکستان زندگی می کنند را تروریست و طالب می نامند. در دهه های 20 و 30 میلادی، این روس های خونخوار، مردم ما را باسماچی می نامیدند، این شما هستید که باسماچی و تروریست هستید. روس ها، انگلیسی ها، فرانسوی ها، آمریکایی ها و اسراییلی های خوک.
ضربه زدن به کشور را بس کنید! ما به اندازه کافی از این گدلیان ها داریم که باید به خاطر مردم کشی که هفت سال در ازبکستان رخ داد، سرزنش شوند! ما به جای چندبرابر کردن بدون دلیل مشکلات و بلعیدن یکدیگر، باید جلوی این افراد را بگیریم! ما باید همانند انگلیسی ها رفتار کنیم که در درون کشور می توانند با هم دعوا و مجادله کنند، ولی در برابر دشمن خارجی، یکدیگر را در آغوش می کشند. گدلیان اکنون رییس یک بنیاد خیریه و حقوق بشر در روسیه است... آیا می توانید این را تصور کنید؟ این شیطان مکار! اوست که باید از چهره واقعیش پرده برداشت. او از کشور ما دزدی کرد، همه مردم و هم منابع مادی را هدف قرار داد. و اکنون می گوید: «از صلح و ثبات محافظت کنید!»
آیا کسی درباره اقتصاد «باثبات» ازبکستان وق می زند؟ به لطف این اقتصاد، چهار میلیون ازبک نژاد برای کار به خارج رفته اند، درست است؟ و به لطف آن، نیمی از روسپی ها در قزاقستان پاسپورت سبز ازبکستان را دارند، درست است؟ یا شما هیچگاه از قشلاق خارج نشده اید، یا یک آلت دست نیروی امنیت ملی هستید. به مردم بی احترامی نکنید!!! تمامش کنید!
مقاله خوبی است. اگر به خاطر کریموف نبود، ازبکستان به افغانستان دوم تبدیل شده بود. کریموف کسی است که جلو تجزیه و آشوب ایجاد شده توسط افراط گرایان خطوط مختلف را گرفته است. اگر ازبکستان تجزیه شود کل آسیای میانه بی ثبات خواهد شد. این نقطه عطف آسیای میانه است. همه به ازبکستان چشم دارند - از طالبان احمق تا مردان سایه سازمان سیا آمریکا که پشت قتل عام اخیر در قرقیزستان بودند و به دنبال قرار دادن قرقیزستان مقابل ازبکستان بودند و پایگاههای آمریکایی خود را در این دو کشور مستقر کرده اند تا تخته شیرجه ای برای مداخله در چین درست کنند. خدا به رییس جمهور ما سلامتی دهد. اگر خدای نکرده او بدون پیدا شدن یک جانشین قوی و وفادار بمیرد ازبکستان به عراق پس از جنگ تبدیل می شود - که شبکه واقعی افعی ها است. و البته، این افراط گرایان و ستیزه جویان فقیر، رقت انگیز، بی ارزش و نادان نمی دانند برای چه مبارزه می کنند و هیچ درک درستی از اسلام واقعی ندارند. خدا همه این حرامزاده ها را ببخشد.
سیاست ما بهترین است و رئیس جمهور ما بهترین است. جنبش اسلامی ازبکستان فقط گروهی از افراد است که برده رهبران این گروه تروریستی شده اند. آنها نمی دانند؛ چرا آدم می کشند و چرا مبارزه می کنند. من این افراد را کامپیوترهایی می دانم که به سادگی می توان آنها را به کار برد. من از تروریسم متنفرم. اگر از تروریست ها بازجویی کنید، آنها حتی نمی توانند نمازشان را درست بخوانند. اسلام قتل و خشونت را ممنوع ساخته است.
دو طرف ..... فراموش نکنید. نخست، از خودتان بپرسیده که چه کسی به براندازی حکومت ازبکستان نیاز دارد. . جنبش اسلامی ازبکستان به آن نیاز ندارد ... جنبش اسلامی ازبکستان مهره ای کوچک در مکانیزمی بزرگ است، و این مکانیزم بزرگ در ساختمان های بزرگ در مکان های آرام نشسته است.. تردیدی نیست که اعضای «آی دی یو» مردم دیوانه ای هستند که فکر می کنند که برای حقیقت مبارزه می کنند ... برای حقیقتی که به آنها داده شده است، حقیقتی که از مکانیزم اصلی گرفته اند، بیاید آن را (مغز) بنامیم، این مکانیزم آنها را تغذیه می کند، به آنها لباس می دهد، به آنها اطلاعات می دهد زیرا آنها به آن نیاز دارند ... زمان خواهد آمد و این مهره کوچک فرسوده و جایگزین خواهد شد ... فراموش نکنید که مهمترین جنگ قرن 21 یک جنگ اطلاعاتی خواهد بود، بنابراین شایعات را باور نکنید ... حقیقت کس دیگر را باور نکنید، از مغزهایتان استفاده کنید ... ازبکستان با ثبات ترین کشور آسیای میانه ... با اقتصادی پیشرفته در مقایسه با همسایگانش است ... و این دولت همه کار برای مردم انجام می دهد..! و من خوشحالم. خوشحالم
من از این رفتار متعجب هستم. آنها باید برای مرگ مردم بیگناه سرزنش شوند. آنها اسلام را بی آبرو می کنند.
مردم، ملت باید با این چه کنند؟؟ مردم خوب و بد وجود دارند ... جنگ نکنید، و از هم متنفر نباشید. بی رحمی متعلق به آدم های بد است، نه ازبک ها! ملت را متهم نکنید... صلح جهانی...
ها!
به بهانه مبارزه با ريسس جمهور چطور ميتوان كشتار نمود؟ اگر اينها واقعا قصدشان آگاهي بخشي است بايد قلم به دست گيرند و در مملكت خودشان ملتشان را آگاه كنند-همان كاري كه اذربايجانيها در ايران انجام ميدهند تا به حقوق خودشان برسند
این انگل ها در یک کشور خارجی زندگی می کنند و نمی دانند برای چه چیزی مبارزه می کنند. این افراد رذل جرات نمی کنند در ازبکستان زندگی کنند؛ چون به آنها اجازه نخواهیم داد اینطور رفتار کنند. همه چیز در ازبکستان خوب است و بهتر از این نمی شود، اما این احمق ها به نام ازبکستان ضربه می زنند! من افتخار می کنم که شهروند ازبکستان هستم!
من شگفت زده ام! این مقاله بسیار احمقانه است! تقریبا در سطح مادربزرگ هایی است که بر روی نیمکت می نشینند و شایعه می گویند. کدام ابلهی چنین خبر کسل کننده ای را ارسال کرده است؟!
دوشنبه!
بیرحمی یا قساوت در برابر انسان، ویژگی کسانی است که ناخودآگاه خود درمانده اند و این اغلب ناشی از ترس است. تنها افراد بزدل و ترسو می توانند در برابر آدم های بی دفاع چنین بی رحم باشند. این در حوادث دره فرقانه و دره اوش در سال 2010 آشکار بود. آنها در فرقانه مشتی ترک ها را مورد بدرفتاری بیرحمانه ای قرار دادند و قربانی کردند و در اوش هم قرقیزها به روشی بی رحمانه دست به کشتار زدند (شکم های زنان باردار را دریدند، و سرهای آنها را در هم کوفتند). ازبک ها که هرگز سرباز نبودند، این قرقیزها همیشه ترسو بودند. وقتی تعدادشان کم است خوب هستند، اما وقتی شمارشان به اکثریت می رسد، شما به دردسر می افتید. آنها مثل شغال هستند!!!
به طور کلی شبه نظامیان ازبک مانند شغال هستند. من نمی توانم درباره آنها به عنوان یک واحد کلی صحبت کنم، اما آنها مانند شغال هایی هستند که باید قلع و قمع گردند.
این جنگ طلبها به دنبال حباب هستند که حتی نمی دانند اسلام واقعی چیست؟ آنها از ابتکارات، پیشرفت، چیزهایی که در دوران مدرن انسانیت درست شده اند انتقاد می کنند اما اسلحه، فشنگ و حتی تانک دارند. اینها ممنوع نیستند اما رادیو، اینترنت و کم کم همه چیزهای مدرن ممنوع هستند. آنها به دنبال چه می جنگند؟ اجازه دهید با آن روبرو شویم. آنها برای قدرت و مقام در کشورهای مسلمان همچنین کشورهای آسیای میانه می جنگند. اگر به قدرت برسند از همه فرصتها برای توسعه ارتش، سلاح برای حمله به کشورهای دیگر استفاده می کنند. سپس آنها کارخانه های تریاک درست می کنند تا صادرات سلاح از کشورهای توسعه یافته مانند آمریکا و روسیه را نگه دارند. شرم به همه آنها که بدون معنای واقعی اسلام برای یک اولویت جعلی می جنگند
پاکستان کے ایک محترم صحافی کے ان الفاظ کو پڑھنے کے بعد مجھے ان کی پیشہ وارانہ اہلیت پر مزید اعتماد نہیں رہا۔ اسلامی تحریک برائے ازبکستان کے جنگجوؤں کا مقصد صدر کا تختہ الٹنے اور اسلامی قوانین کی پاسداری قائم کرنے سے مختلف تھا بلکہ ان کی جدوجہد ازبکستان کے اقتدار پر قبضہ کرنے کے لئے تھی اور وہ نام نہاد پھلتی پھولتی جمہوریتوں کو ختم کر کے بنیاد پرست وہابی تحریک (سلفیوں) کو لانا چاہتے تھے۔ ان وہابیوں نے گزشتہ صدی کے اوائل میں سعودی عرب میں اقتدار سنبھالا تھا۔ اور حقیقت میں وہ آج دن تک امریکا، برطانیہ اور اسرائیل کے مفادات کی حفاظت کرتے رہتے ہیں۔
یوسفری فراموش کرده است که بگوید طالبان ازبک تا آن حد بی شرم هستند که مردم محلی را از خانه هایشان بیرون می کنند و آنها را اشغال می کنند. آنها پول ساخت را می دهند و می گویند زمین متعلق به خدا است. بدون کمک رسمی دولت اینکار چطور می توان صورت بگیرد.
یوسفزی فراموش کرده است که بگوید طالبان ازبک تا آن حد بی شرم هستند که مردم محلی را از خانه هایشان بیرون می کنند و آنها را اشغال می کنند. آنها پول ساخت را می دهند و می گویند که زمین متعلق به خدا است. بدون کمک رسمی دولت اینکار چطور می توان صورت بگیرد.
من یکی از خوانندگان دائمی مقالات رحیم الله یوسفزی در تارنمای نیوز و همچنین در آسیای میانه آنلاین هستم، من این مقاله او را شاهکارش می دانم. شیوه جریان اطلاعات در کار او برای خوانندگان قابل یادآوری و دلپذیر است. من واقعاً از آسیای میانه آنلاین ممنون هستم که از چنین متخصصانی برای این مسائل استفاده می کند.