تاجیکستان هزینه برق را افزایش می دهد
شهروندان شکایت می کنند، متخصصان با استراتژی نرخ گذاری انرژی مخالف هستند
نوشتۀ روخشونا ابراگیموا
2010-01-30
دوشنبه، تاجیکستان - از 1 ژانویه نرخ برق در تاجیکستان 20 درصد افزایش یافته است. قیمت هر کیلووات ساعت برق با مالیات بر ارزش افزوده 0.09 سوم (0.02 دلار) است. این نرخ قبل از افزایش 0.075 سوم (0.017 دلار) بود.
گرگک میرزایف 76 ساله اهل دوشنبه خبر نرخ جدید برق را از بازدیدکننده کنتور اداره برق شهر شنیده است.
میرزایف گفت: "من تقریبا 40 سوم (9 دلار) مصرف کرده ام. این از 17 دسامبر است که آنها کنتورهای جدید نصب کرده اند. آنها بیش از حد دور ما می چرخند. می دانید، من حتی یخچال در خانه ندارم، هیچ وسیله سرگرمی هم ندارم. با این نرخ جدید، احتمالا باید کل حقوق بازنشستگی ام را بدهم".
میرزایف تنها زندگی می کند. او در حدود 77 سوم (17.60 دلار) حقوق می گیرد که 17 سوم بیشتر از متوسط حقوق بازنشستگی 60 سومی است. اولین کاری که او پس از دریافت حقوق می کند پرداخت قبض برق است.
او با اشاره به بی ارزشی پول می گوید: "من از سال 94 حقوق بازنشستگی می گیرم. از آن زمان آنها کل مبلغ حقوق بازنشستگی را به 24,000 روبل چوبی کاهش داده اند. چه یک روز کار کرده باشی و چه 40 سال، آنها حقوق همه را برابر می دهند. اکنون، با تبدیل به پول جدید، پول بسیار کمی برای من مانده است. می دانید من 45 سال به عنوان پرستار اورژانس کار کردم. به کوه ها می رفتم تا بیماران را درمان کنم".
رشید گلوف، مهندس رئیس شرکت دولتی برق تاجیک، به آسیای میانه آنلاین گفت: "در حال حاضر، ما در حدود 80 تا 85 درصد (مصرف واقعی) شهروندان و در حدود 95 درصد مصرف شرکت ها را نقد می کنیم".
بیشتر کسانی که قبض خود را اصلاً پرداخت نمی کنند افراد ثروتمند هستند.
خوجی محمد عمروف، که اقتصاددان است، به آسیای میانه آنلاین گفت: "اساساً، آنهایی که واقعا زیاد مصرف می کنند پول نمی دهند. برای گرم کردن یک خانه دو طبقه یا یک استخر شنای بزرگ، به کل برق مورد نیاز یک بلوک کامل نیاز دارید. اما مردم فقیر سعی می کنند تا همه قبض ها را درست پرداخت کنند".
در تاجیکستان قبض های برق در جلوی در خانه ها جمع آوری می شوند.
عمروف مدعی شد که "چنین روش عقب افتاده ای برای جمع کردن پرداخت ها باعث بدهی کلان می شود. بازدید کننده کنتور وقتی به خانه یک فرد ثروتمند می آید، رشوه می گیرد و حتی کنتور را بازدید نمی کند، اما همین فرد یک نفر فقیر را به جرم مصرف زیادتر جریمه می کند".
قرار است هزینه برق هر شش ماه افزایش پیدا کند. صندوق بین المللی پول و بانک جهانی توصیه کرده اند که تاجیکستان 0.13 سوم (0.03 دلار) هزینه برق بگیرد تا شرکت برق تاجیک بتواند درآمد کافی برای پوشش دادن به هزینه ها و حذف یارانه های دولتی داشته باشد.
عمروف گفت: "من همواره با افزایش نرخ بازار داخلی، آن طور که صندوق بین المللی پول و بانک جهانی توصیه کرده اند، مخالف بوده ام. ... (آنها) فکر می کنند که افزایش نرخ باعث می شود تا سرمایه گذاران بیشتر به صنعت برق علاقه مند شوند. همین طور که می بینید، کسی عجله ای برای سرمایه گذاری در اینجا ندارد".
دیدگاه او این گونه است که تاجیکستان در صورتی برای سرمایه گذاران خارجی جذاب خواهد بود که نرخ ها پایین بماند، به ویژه برای بخش صنعتی. گلوف گفت که برق تاجیک به خودکفایی نزدیک شده است. گلوف گفت: "در ماه ژوئن امسال، احتمال زیادی وجود دارد که افزایش بعدی نرخ ها در حدود 13 درم در کشور باشد. پس برق تاجیک یک ساختار خودکفا خواهد داشت".
یکی از مسائل مورد مشاجره در نظر عمروف نرخ های صنعتی است، به ویژه برای شرکت آلومینیوم تاجیک که بزرگترین مصرف کننده برق این کشور است و برای ایستگاه های پمپاژ آب که برای آبیاری استفاده می شوند.
شرکت آلومینیوم روزنامه 20 میلیون کیلووات ساعت برق مصرف می کند. در 1 ژانویه، شرکت آلومینیوم شروع به پرداخت 0.082 سوم برابر با (0.018 دلار آمریکا) بابت هر کیلووات ساعت برق نمود. این شرکت پیشتر0.0515 سوم می پرداخت. نرخ برای ایستگاه های پمپاژ 0.057 سوم (0.013 دلار) تعیین شده است که پیشتر 0.0364 سوم بود. هزینه برق دیگر مصرف کنندگان صنعتی و غیر صنعتی اکنون 0.213 سوم برابر با (0.048 دلار آمریکا) بابت هر کیلووات ساعت است و پیشتر 0.1368 سوم بوده است.
عمروف گفت: "شرکت آلومینیوم به توسعه اقتصاد تاجیکستان هیچ کمکی نمی کند، این شرکت با متوسط پرداخت مالیات 35 درصدی باید 350 میلیون دلار به بودجه دولت بپردازد؛ اما تنها 60 تا 70 میلیون دلار می پردازد. باقیماندۀ آن از کشور خارج می شود".
گلبهار تاباروا 40 ساله با عصبانیت گفت: "آنها برای ساخت سد روگان تازه از ما پول گرفته اند. الان قیمت ها را هم افزایش داده اند." عمروف گفت: "من فکر می کنم که مقامات ما نمی توانند محدودیت ها را درک کنند. و بر اساس محاسبات من، ما برای روگن الان به 600 میلیون دلار نیاز نداریم. آنها می گویند که برای خرید دو توربین به پول نیاز است، اما این توربین ها تا پنج سال یا حتی ده سال دیگر هم نصب نخواهند شد. پول مردم را احتمالا خرج پروژه های دیگری خواهند کرد. او تعیین نکرده است که چه پروژه هایی.
تاجیکستان در تلاش برای کاهش دادن مصرف برق، واردات لامپ های رشته ای را از اوت گذشته ممنوع و فروش این لامپ ها را نیز پس از آن ممنوع کرده است.
گلوف گفت: "مردم نسبت به قبل پول کمتری (بابت برق) می دهند؛ چون از لامپ های کم مصرف استفاده می کنند".
بر اساس داده های او، در عرض شش ماه گذشته، 8.1 میلیون لامپ کم مصرف در بین مردم توزیع شده است که منجر به کاهش مصرف 5.2 میلیون کیلووات برق در هر روز شده است. او گفت که این مقدار با تولید برق روزانه «سنگتودین جی ای اس 1» برابر است.
اما تارابوا و میرزایف دیدگاه های متفاوتی دارند.
تارابوا می پرسد: "هزینه هر لامپ کم مصرف در بازار 40 تا 45 سوم (10 - 9 دلار) است، اما لامپ های معمولی تنها 2 سوم (0.40 دلار) هستند. (لامپ های جدید) بسیار سریع می سوزند. این چه جور صرفه جویی است؟"
میرزایف گفت: "آنها برای یک مرد فقیر و تنها، سه لامپ کم مصرف آورده اند. هر سه لامپ الان سوخته اند. من از لامپ های اضافی خودم به او داده ام".












دیدگاه خود را بفرستید ( شیوه نامۀ بیان دیدگاه ها )
دیدگاه های خوانندگان
همه می دانند که برق برای ثروتمندان تقریبا رایگان است؛ در حالیکه آنها سراغ یک بازنشسته ساده می آیند و او را برای اینکه کنتورش بیرون نیست، جریمه می کنند. اما او (با حقوق بازنشستگی 60 سوم) از کجا باید پول بیاورد تا کنتورش را عوض کند و آن را بیرون کار بگذارد؟ اگر کنتور را بشکنند یا بدزدند، چه می شود، آن موقع باز هم تمام هزینه ها به دوش آن زن خواهد بود. بازرسان به سراغ همان پیرزن تنها می آیند و با او طوری رفتار می کنند که انگار یکی از رهبران مافیا که دستش به خون آلوده است و باجگیری می کند را گرفته اند و او را به دزدی برق متهم می کنند. به رغم آن که ابتدا باید جرم را ثابت کنند. آنها از کنتورها اشکال می گیرند و می گویند که درست کار نمی کند. من نمی گویم که این مردمان پیر وضعیت سلامتی بدی دارند، بلکه می گویم که چه کسی به بازرسان این حق را داده است که با مردم بدون توجه به سن و سالشان، اینگونه صحبت کنند؟ این کار نه با قوانین انسانی قابل توجیه است و نه با قوانین اسلامی. این لامپ های کم مصرف یک کار بیهوده در جهت صرفه جویی در انرژی هستند. اگر مجبور باشم که هر هفته یک لامپ کم مصرف بخرم، ترجیح می دهم که یک لامپ معمولی بخرم و اختلاف قیمت را برای برق پرداخت کنم. و در خاتمه مایلم چیزی را اضافه کنم، در شب بیرون بروید ببینید که روسای بخش انرژی چطور زندگی می کنند. وقتی در شب تاریک، هیچکس چراغش روشن نیست، آنها با روشن گذاشتن چراغ ها هم در خانه و هم در حیاط و مزرعه و حتی در توالت، مردم را مسخره می کنند. بنابراین، آیا این محدودیت تنها برای مردم است؟؟؟