اهالی سوات با نمایش موسیقی از میهمانان پذیرایی می کنند

سوات -- این جشن چیزی بیشتر از یک جشن موسیقی بود.

زین الدین یوسفزای که یکی از چند مراسم آواز و رقص را در جشنواره «شن سوات: امن ملی» سازماندهی کرده بود که از 18 تا 29 ژوئیه برگزار شد گفت: «امروز مردم در سوات پیروزی خود علیه نیروهای سرکوبگر را اعلام کردند.»

این نمایش که در هتل وایت پَلِیس مرغزار که متعلق به زمان انگلیسی ها است برگزار شد برای گرامیداشت پیروزی سوات علیه شبه نظامیان اسلامگرا برگزار شد و اثبات کرد که صلح اکنون در این دره گردشگری به حد اعلی خود رسیده است. ساکنان سوات و تاجران محلی این جشن ها را با کمک ارتش و دولت محلی سازمان دهی کردند تا گردشگران را جذب کنند.

یوسفزای گفت: «مردم سوات پیروزی خود را در کنار آنهایی جشن می گیرند که زمانی که خانه های خود را ترک کردند تا ارتش بتواند با حیوانات درنده بجنگد به این مردم کمک کردند.»

این حرکت به افتخار آنهایی برگزار شد که وقتی مردم سوات دچار بدترین شرایط شدند و مجبور شدند از دره دلربای خود فرار کند، خانه ها و قلب های خود را با آنها به اشتراک گذاشتند.

حتی خجالتی ترین فرد در بین حضار نتوانست از پیوستن به جشن رقص خودداری کند. زمانی که سردار یوسفزی شروع به خواندن آوازش کرد که در آن از صدای بسیار خوش طبل (که در پشتو به آن دوپرای گفته می شود) کرد شرکت کنندگان با هلهله و کف ممتد از او استقبال کردند.

آمیختگی مردم و طبیعت در دره زیبای مرغزار با زمزمه آهنگهای ملی دوست داشتنی پس از دوره طولانی مرگ و سیاسی صورت گرفتن که شبه نظامیانی بوجود آورده بودند که به عقیده آنها اسلام موسیقی و رقص را ممنوع کرده است.

موسیقی شبانه در هوای آزاد برای بسیاری از افرادی که آن دوران مرگبار در طی حاکمیت شورشیان بر منطقه را به یاد دارند باورنکردنی بود.

شیخ نجیب احمد گفت: «باور نکردنی است که مردم در سوات - به این آسانی و به این زودی - قتل عام و قصابی گروه جنایتکار به رهبری فضل الله را فراموش کرده اند.»

نجیب که صاحب و گرداننده ایستگاه رادیو اف ام 99 اسلام آباد است به علت کمک ایستگاهش به مخابره گرفتاری های افراد آواره داخلی به این جشن بطور ویژه دعوت شده بود.

تعداد زیادی از خانواده ها و افراد از مناطق نزدیک که در طی عملیات ارتش به شبه نظامیان در سال گذشته بدون گرفتن پول به آوارگان دره سوات جا و مکان داده بودند در این جشن شرکت داشتند.

همت الله معیار شهردار منطقه مردان گفت: «نمایش شبانه مرا به یاد روزهای خوش قدیم زمانی که در تابستان از سوات دیدن می کردیم می اندازد.»

معیار میهمان ویژه مراسم شبانه مردم مردان بود - که منطقه ای است که از عده زیادی از آوارگان داخلی در آن دوره طولانی میزبانی کرده است.

معیار گفت که حضور مردان و زنان در بین حضار نشان دهنده توفق آنهایی است که علیه شبه نظامی گری مبارزه می کردند.

معیار به آسیای میانه آنلاین گفت: «تعداد افرادی که در جشن سوات شرکت داشتند نشان می دهد که صلح به دره بازگشته است. امروزه سوات به شیوه خودش برگشته است.».

شمیم شهید یک روزنامه نگار ارشد مستقر در پیشاور گفت: «آنهایی که صلح را در دره از بین بردند و می خواستند حکم رانی کنند امروز کجا هستند.»

شمیم - که از منطقه شبه نظامی زده بونر در همان حوالی تهنیت می گفت - در کل زمان حاکمیت شورشیان با آنها مخالف بود و ماه ها با وجود این که به مرگ تهدید می شد شبه نظامیان را محکوم می کرد.

او که پس از رقصیدن در تمام زمانی که وارا خان یکی از خوانندگان محلی آواز می خواند در ردیف جلو نشسته بود گفت: «من خوشحالم که می بینم مردم در هوای آزاد می خوانند و می رقصند.»

ملی گرایان در بین حضار بیشتر به آهنگ های سکولار امجد شیزاد علاقه نشان دادند که یکی دیگر از خوانندگان محلی است.

امجد نیز با حکایت خودش به جمع حضار پیوسته بود و توضیح داد که وقتی آوازهای زمان خوشی پیش از شبه نظامیان را تمرین می کرده است چطور پسر دو ساله اش از او تقلید می کرده است.

امجد با صدایی لرزان گفت: «اکنون پسرم دیگر وقتی من تمرین می کنم از من تقلید نمی کند.» او گفت که پسرش با ترس از موشک و گلوله بزرگ شده است و این خاطرات در زندگی اش عجین شده اند.

بخش ویژه شب رقص دسته جمعی دیر وقت به نام آتنر بود.

زمانی که بختیار خطاک شروع به خواندن ترانه هایی کرد که همه با آنها آشنا بودند تقریبا همه حضار به رقص آتنر پیوستند.

آتنر رقص ملی پشتو و یک جزء ضروری نمایش موسیقی پشتون است.