منطقه زمبیل قزاقستان با رکود اقتصادی مواجه شده است

تاراز - قزاقستان به عنوان جزیره نفت خیز آسیای میانه شناخته می شود اما همه مناطق آن از این ثروت بهره نمی برند.

در ماه ژوئن، در مجمع بین المللی سرمایه گذاری 2010 زمبیل در تاراز، تحلیلگران عضو استراتژی و پارتنرز بیان کردند که برآوردها نشان می دهند که توسعه اقتصادی منطقه زمبیل، پایین تر از حد متوسط اوبلاست قزاقستان است.

در گزارش آنها گفته شده است: «در حال حاضر، جذابیت سرمایه گذاری این منطقه در پایین ترین سطح قرار دارد.»

گزارشات به فساد، موانع اداری و قدرت خرید پایین به عنوان دلایل عقب نشینی سرمایه گذاران اشاره کرده اند.

مرات بای جولداس بایف معاون حاکم منطقه گفت که صنایع مادر منطقه کشاورزی و دامداری و پرورش طیور است.

جولداس بایف گفت: «و در آنها عوامل جوی تعیین کننده است.»

یارانه هایی وجود دارد اما میزانشان کم است.

مرات اصیل بکوف رئیس اداره کشاوری حاکم منطقه گفت که دولت از کشاورزی حمایت می کند و در سال گذشته به 6,000 مزرعه یارانه پرداخت کرده است.

اصیل بکوف گفت: «وزارت کشاورزی ده نوع پرداخت حمایتی امسال ارائه می کند که شامل حمایت از تولید بذر، افزایش محصول و کیفیت برداشت؛ یارانه آب آبیاری؛ و کاهش هزینه های سوخت می شود.»

آندری ورونکوف یکی از کشاورزان زمبیل گفت که تنها یارانه های دائمی هستند که به کشاورزی امکان توسعه ثابت را می دهند، اما سطح کمک کنونی کشاورزی منطقه را به حد استاندارد نمی رساند.

او افزود یارانه هایی که الان وجود دارد مستلزم گردآوری اسناد بسیار و بروکراسی اداری طولانی جهت دریافت هستند. او شکایت داشت که مزارع منطقه زمبیل کوچک هستند و کشاورزان همیشه در حال بذرپاشی، آبیاری و برداشت محصولاتشان هستند و وقت ندارند به کارهای اداری بپردازند.

ورونکوف گفت: «علاوه بر آن، یارانه کم است؛ برای مثال، برای گندم 300 تنگه قزاق (2 دلار) در هر هکتار محصول یارانه پرداخت می شود.»

اداره آمار منطقه زمبیل اعلام کرده است که متوسط حقوق ماهیانه این منطقه 331 دلار است اما نرخ بیکاری از 6 درصد کل جمعیت سال گذشته در سال جاری به 11درصد افزایش پیدا کرده است.

آلکسی ولوشین یک اقتصاددان که این منطقه را بدلیل بیکاری ترک کرده است تا در آستانه کار پیدا کند گفت: «آمارها کاملاً اشتباه هستند. روند توسعه منطقه بسیار کند است ... بسیاری از مردم به دنبال جستجوی زندگی بهتر منطقه را ترک می کنند. به این دلیل است که نرخ بیکاری را کم اعلام می کنند، چون آنها فقط کسانی که مانده اند را می شمارند.»

بر اساس گزارش اداره آمار این منطقه دارای 1,485 شرکت کوچک و متوسط فعال است؛ 2,659 شرکت دیگر به دلایل مختلف غیرفعال هستند، 1,919 شرکت منحل شده اند و 102 شرکت در حال انحلال هستند.

عدم وجود سرمایه و وام به تجار آسیب می رساند.

جولداس بایف یک مشکل دیگر را نیز برای تجار عنوان نمود: نبود سرمایه جهت کار و عدم تمایل بانک ها به دادن وام. این مشکل اصلی مزارع است.

اصیل بک گفت که در سال های اخیر تنها منبع اعتباری کشاورزان صندوق دولتی حمایت کشاورزی بوده است. اصیل بک گفت: «با این وجود، علیرغم شرایط جذاب، این صندوق پتانسیل وام دهی بسیار محدودی دارد. هر سال میزان سرمایه آن کاهش پیدا می کند. در سال 2009، در مجموع 305 میلیون تنگه قزاق (2.1 میلیون دلار) وام به تولید کنندگان کشاورزی اعطا شده است.»

در خبر رسمی منتشر شده از سوی اطاق بازرگانی قزاقستان در ماه ژوئن گفته شده است توسعه منطقه نیازمند گردشگری و تجارت با کشورهای همسایه ازبکستان و قرقیزستان است.

الماس مادیف رئیس اداره اقتصاد و برنامه بودجه گفت که چنان چه یک مرکز تجاری و لجستیکی در منطقه زمبیل ایجاد شود و بازارهای عمده فروشی مواد غذایی آن و همکاری مرزی اش توسعه پیدا کند، منطقه زمبیل می تواند به یک مرکز توزیع منطقه ای تبدیل شود.

حاکم جدید، آینده جدید؟

در سال 2009، حاکم منطقه زمبیل تغییر کرد. بسیاری از ساکنان اکنون امیدوارند که رهبر جدید باعث توسعه منطقه شود.

کانات بوزوم بایف حاکم جدید گفت: «حتی با در نظر گرفتن وضعیت کنونی اقتصادی منطقه زمبیل، من معتقدم که منابع جهت توسعه منطقه وجود دارد. منطقه ما توانایی دارد که در دوره پس از بحران برای سراسر قزاقستان یک شاهرگ حیاتی باشد.»

بوزوم بایف گفت که سرمایه گذاران خارجی و داخلی اکنون تمایل دارند در ایجاد مراکز رشد اقتصادی منطقه زمبیل سرمایه گذاری کنند.

او گفت که به مساله تولید محصول کشاورزی و دامپروری نباید به دیده تولید مستقل در مقیاس کوچک نگاه کرد بلکه باید آن را ماده اولیه و اولین پیوند جدانشدنی در چرخه پیچیده تولید دید.

او گفت: «پس از آن سرمایه گذاران به پروژه ها در بخش کشاورزی علاقمند خواهند شد. یک تاجر با نام بولات ایسابکوف پیش بینی کرد که اوضاع در آینده فقط کمی بهتر خواهد شد.» او گفت: «سیستم گسترده پس زدن و فساد همه ابتکارات دولتیی را پوچ و باطل می سازد.»

بر اساس تحلیل های منتشر شده از سوی استراتژی اند پارتنرز تغییر به سوی بهتر شدن هنوز هم امکان پذیر است چنانچه منطقه معرفی فناوری های نوین را تسریع کند و میزان تولید را افزایش دهد.

بوزوم بایف اشاره کرد که دفتر حاکم یک برنامه توسعه منطقه ای پنج ساله تدوین نموده است. «این یک طرح استراتژیک روشن است که باید بر اساس آن زندگی کنیم و در عرض پنج سال تولید ناخالص داخلی خود را دو برابر نماییم تا به مناطق دیگر برسیم.»