بیماری سل یکی از مشکلات عمدۀ پزشکی در ازبکستان است

t('articles.tweet')

نشانۀ * بیانگر گزینه ای است که پاسخ دادن به آن ضروری است

• نام شما *
• ایمیل به *
• دیدگاه ها *
• کپچا (پرسش امنیتی)

بازگرداندن اندازۀ قلم (فونت) به حالت اولیه

تاشکند - آژانس توسعۀ بین المللی ایالات متحده و طرح امید، به تازگی اعلام کردند که برنامۀ 4 میلیون دلاری مبارزه با بیماری سل در ازبکستان که یکی از بیشترین آمار سل در جهان را به خود اختصاص داده، با موفقیت به پایان رسیده است.

تمرکز برنامۀ آژانس توسعۀ بین المللی ایالات متحده/ طرح امید بر فراهم آوردن آموزش های لازم برای پزشکان و نیز بالا بردن استانداردهای بهداشتی بوده است. بیش از 4,000 متخصص پزشکی و 200 مقام دولتی ازبکستان در 5 سال گذشته دروس ارائه شده پیرامون درمان بیماری را به پایان رسانده اند و بیش از 35,000 نفر اطلاعاتی در خصوص بیماری سل دریافت نموده اند. آرتور نیازوف، مدیر طرح امید، می گوید: «تنها اطلاع رسانی به پزشکان کافی نیست. مبارزه علیه بیماری سل باید کل جمعیت را در این کار مشارکت دهد.»

تلاش های جامعۀ بین المللی علیه بیماری سل در ازبکستان یک دهۀ گذشته و با برنامه ای تحت حمایت سازمان غیرانتفاعی پزشکان بدون مرز آغاز شد. متأسفانه برنامۀ شیمی درمانی «دی اُ تی سی» نیازمند آن بود که بیماران به مدت 18 ماه داروهای گران قیمت مصرف نمایند. از این رو مبارزه علیه این بیماری پیشرفت کندی داشت.

برای خانواده های کودکان مسلول، که 30 درصد از جمعیت بیماران را تشکیل می دهند، معمولاً خرید نان نیز دشوار بود، چه برسد به خرید دارو. در نتیجه در مناطقی که فقر رواج داشت، 20 درصد بیماران تحت نظر برنامۀ پزشکان بدون مرز پیش از پایان دورۀ درمان آن را رها می کردند.

یکی از این مناطق «کاراکال پاکیا» است. این منطقه با آمار 300 مسلول از میان هر 100,000 نفر در مرز بروز یک اپیدمی سل قرار دارد. در کشور کانادا تنها 7 نفر از هر 100,000 مبتلا به این بیماری می باشند و در میان کشورهای جهان سوم نیز این رقم بین 136 تا 240 نفر مسلول از میان هر 100,000 نفر می باشد.

از دیگر عوامل عدم توانایی ازبکستان در مبارزه با بیماری سل، دستمزد پایین پزشکان است که برخی از آنان را وادار به ترک شغل خود کرده است. یکی دیگر از مشکلات موجود فقدان افراد متخصص است که بتوانند با برخی تجهیزات پیشرفته و بسیار پیچیده که برای درمان سل و تحت کمک هزینه های بین المللی تهیه شده اند، کار کنند. شرایط غیربهداشتی موجود در بیمارستان ها نیز معمولاً نتایج درمان را منفی می کند. متأسفانه موارد یاد شده و نیز عوامل دیگر موجب شده است 27 مرکز مبارزه با بیماری سل که از سوی دولت گشوده شده اند، فاقد بودجۀ لازم جهت خرید داروهای اولیه جهت درمان بیماری باشند. در نتیجه تأثیر این مراکز محدود بوده است.

[تورنتو استار]